1394/10/23 14:49

کلاه‌گیس: آری یا نه؟

سیستم مو که به پیوند مو و یا ترمیم غیر جراحی مو نیز معروف است همان کلاه‌گیس یا بافت مو (Appliance, Toupee, Hairpiece) است. فرهنگ کنونی جامعه استفاده از کلاه‌گیس توسط مردان را شایسته نمی‌داند و مردانی که از کلاه‌گیس استفاده می‌کنند اغلب مورد تمسخر اطرافیان خود قرار می‌گیرند و از ترس آنکه مبادا فرد غریبه‌ای متوجه کلاه‌گیس آنها شده و سرافکنده شوند در اضطراب و بدبینی مزمن به سر می‌برند.
به نظر می‌رسد که خانم‌ها بهتر از آقایان استفاده از کلاه‌گیس را پذیرفته باشند. از سوی دیگر جامعه نیز بهبود چهره خانم‌ها را با آرایش کردن، جراحی‌های زیبایی، تزریق بوتاکس (Botox) و استفاده از کلاه‌گیس راحت‌تر می‌پذیرد.
اجازه دهید به انواع مختلف کلاه‌گیس و نقاط ضعف و قوت هر یک اشاره کنیم. دو نوع مو در ساخت کلاه‌گیس‌ها بکار می‌رود: موی طبیعی انسان و موی مصنوعی. در حال حاضر کیفیت موهای مصنوعی به هیچ‌وجه قابل قیاس با موی انسان نیست و فاقد قوام طبیعی و لطافت خاص موهای حقیقی است. موهای واقعی غالبا منشا آسیایی دارند. موهای اروپایی بسیار گران‌قیمت است. موی آسیایی خشن‌تر بوده و زمانی که رنگ می‌شوند تا با موهای سر مصرف‌کننده یکدست شود بر خشونت مو افزوده می‌شود. ضمنا جور کردن رنگ این موها با موی سر مشکل است.
امروزه کلاه‌گیس‌ها به صورت عمده تولید می‌شوند و نسبت به کلاه‌گیس‌های دست‌ساز از کیفیت پایین‌تری برخوردارند. کیفیت ساخت به مهارت سازنده بستگی دارد. کلاه‌گیس دست‌ساز مثل یک دست‌ لباس خوش دوخت کاملا متناسب با موهای سر بیماران ساخته می‌شود. بدون شک کلاه‌گیس خوب، گران‌تر بوده و بسته به نوع موهای به کار رفت از چند صد دلار تا پنج هزار دلار یا بیشتر فروخته می‌شوند. مراقبت از کلاه‌گیس نیز پردردسر است. اکثر افراد حداقل دو عدد کلاه‌گیس خریداری می‌کنند تا در مدتی که اولی برای بازسازی به سازنده عودت داده می‌شود از کلاه‌گیس دوم استفاده کنند.
ساخت کلاه‌گیس با یک پایه پارچه‌ای یا پلاستیکی شروع می‌شود. در خیلی از موارد از پایه‌های توری یا شبکه‌ای ظریف استفاده می‌شود. گاهی اوقات پایه از جنس پلیمر (پلاستیکی) ساخته می‌شود و به شکل پوست مصنوعی درمی‌آید.
برای نصب کلاه‌گیس بر روی سر از روش‌های مختلفی از جمله کلیپس، چسب و مواد اتصال دهنده خاص استفاده می‌شود. هر یک از این روش‌ها معایب و مزایایی دارد که به شکل و اندازه کلاه‌گیس و به درخواست مشتریان بستگی دارد.
کلیپس‌ها آسان‌ترین راه باز و بسته کردن کلاه‌گیس هستند. ایراد اصلی کلیپس‌ها ریزش موی سر به علت کشیده‌شدن مستمر موهاست.
استفاده از چسب‌های مخصوص نیز روش آسانی است اما همیشه یک مقدار چسب بر روی کلاه‌گیس باقی می‌ماند که باید مرتبا تمیز شود. این موضوع به خراب شدن زودهنگام کلاه‌گیس منجر می‌شود.
کلاه‌گیس‌هایی وجود دارند که موقتا با مواد اتصال دهنده خاص به پوست سر متصل می‌شوند و معمولا پایه پلاستیکی دارند. گاهی اوقات این سیستم‌ها را کاشت موی غیر جراحی می‌نامند زیرا موها بر روی یک ورقه پلاستیکی نصب می‌شوند.
روش دیگر نصب کلاه‌گیس، بافت مو (Hair Weave)، است. در این حالت پایه پارچه‌ای کلاه‌گیس به موهای سر بافته می‌شود. این روش ثبات و استحکام بیشتری دارد اما به مجردی که موهای زیرین رشد کرده و بلندتر می‌شود کلاه‌گیس شل‌تر خواهد شد. بنابراین لازم است برای سفت کردن دوباره آن به سازنده مراجعه شود. دوباره محکم کردن بافت کلاه‌گیس یا تقویت چسب آن، ماهی یک بار و در قبال پرداخت هزینه انجام می‌شود.
برخی از مردان ترجیح می‌دهند به جای کاشت مو به روش جراحی، از کلاه‌گیس استفاده کنند زیرا تصور می‌کنند از لحاظ قیمت کلاه‌گیس به صرفه‌تر است. توجه داشته باشید کلاه‌گیس‌ها به تدریج کیفیت خود را از دست داده و خراب می‌شوند و بیماران مجبورند در طول زندگی چندین نمونه خریداری کنند و همواره دو یا چند کلاه‌گیس داشته باشند. اگر هزینه نگهداری ماهانه را نیز به هزینه خرید اضافه نمایید قطعا قیمت نهایی آن بیشتر از هزینه کاشت مو خواهد بود. این در حالی است که کاشت موی جراحی معمولا یک بار در طول زندگی انجام شده و موجب رشد دائم موهای طبیعی از پوست سر می‌شود. ضمنا متخصصین پوست و مو معتقدند استفاده طولانی‌ مدت از کلاه‌گیس می‌تواند ریزش موهای سر را تشدید کند.
ناگفته نماند که طاسی سر برخی از مردان بسیار وسیع بوده و میزان موهای ناحیه دهنده آنها فوق‌العاده اندک است. بدون شک در این موارد استفاده از کلاه‌گیس انتخاب مناسبی به حساب می‌آید. 
یقینا مشاوره با متخصصین پوست و مو به بیماران کم مو کمک می‌کند تا آگاهانه انتخاب خود را درباره کاشت مو یا کلاه‌گیس انجام دهند.
منابع :کاشت مو کرج
کلینیک کاشت مو و ابروی بهبد